Crucifiction

Het is 1976, meer dan 40 jaar geleden. In Soweto, destijds een woonwijk voor de zwarte bevolking bij Johannesburg, verzamelen scholieren zich voor een demonstratie tegen het Apartheidsbewind in Zuid Afrika. Aanleiding voor de demonstratie waren de plannen van de regering  om het Afrikaans als algemene onderwijstaal in te voeren. De politie sloeg de scholierenopstand keihard neer. Honderden scholieren kwamen om.

In dit jaar maakt Sokhaya Charles Nkosi, 27 jaar oud, zijn serie van 14 linoliumsneden genoemd Crucifiction, aan het eind van zijn 2e jaar op Rorke’s Drift, een kunstacademie, opgezet met steun van de Zweedse missie. Hij is één van de velen die hier zijn gaan studeren nadat ze uitgesloten werden van de blanke Zuid-Afrikaanse universiteiten. Deze serie is zijn afstudeerwerk. Eén van de linoliumsneden  wordt afgekeurd, hij doet het niet overnieuw, dus zijn er nu 13.

Net als veel andere zwarte kunstenaars in die tijd, voelde Nkosi zich gedwongen om kunst te maken in reactie op de omstandigheden waarin hij leeft en in reactie op een groeiend zwart bewustzijn. Hij en andere kunstenaars gebruiken bewust beelden met motieven uit het lijden van Jezus omdat deze beelden een belangrijke rol spelen in de indentificatie met hun eigen lijden.

De beelden van foltering zijn een getrouwe afbeelding van de Zuid-Afrikaanse werkelijkheid ten tijde van de Apartheid. Maar ze zijn ook een realistisch beeld van de toestanden in de verhoorkelders van de vele gevangenissen in oorlogsgebieden nu.

Deze kruisweg is op Goede Vrijdag om 18:45 te zien in de Ichthuskerk.