9 april: Bonhoeffer….Da Vinci…Elvis

Het is vandaag Witte Donderdag, de dag waarop we herdenken dat Jezus voor het laatst samen was met zijn vrienden bij het laatste avondmaal, voordat hij werd gearresteerd, gemarteld en gekruisigd.

Sinds vele jaren heb ik een speciale versie met overleden filmsterren van “The Last Supper” door Leonardo Da Vinci aan de muur hangen. Hoewel ik veel van deze artiesten zeer bewonder hebben zij natuurlijk niets te maken met het laatste avondmaal. Toch herinnert deze foto mij altijd aan Witte Donderdag en is hij mij, alleen al om die reden, heel erg dierbaar.

Op deze bijzondere dag is het mijn taak om mijn gedachten te delen over het “Avondgebed” van Dietrich Bonhoeffer (hij overleed vandaag precies 75 jaar geleden op 9 april 1945), geschreven in 1943. Denkend aan de hoofdpersonen op “Mijn Da Vinci” zie ik plots een overeenkomst: derde van links zit zanger en acteur Elvis Presley. 43 jaar na zijn overlijden is hij nog altijd een superster maar hij was ook een nederig en gelovig man. Het doet me denken aan één van zijn bekendste gospelsongs: “Crying In The Chapel”. Als ik ernaar luister zie ik Dietrich Bonhoeffer in zijn cel, beleef ik Witte Donderdag en luister ik naar een man die begrijpt en gelooft wat hij zingt; een gebed vol overtuiging dat God er nog altijd is, juist nu wij Pasen vieren tijdens de corona-cisis.

Anton van Dijken, 9 april 2020.