26 maart: “Na de hoos keert de luwte”

“…Na de hoos keert de luwte…”

Het gedicht van Corrie Kopmels raakt mij persoonlijk erg diep; de watersnoodramp is een onderwerp waar ik de laatste jaren veel mee bezig ben geweest. Ik denk meteen aan het lied “Na de Hoos” gezongen door Clementine Volker. Wie mij volgt op Social Media weet dat mijn moeder en oma die ramp hebben overleefd….over rampen gesproken….mijn oma overleefde ook de Spaanse griepepidemie van 1918. Denkend aan dat laatste word ik nu vooral bepaald bij de huidige situatie waarin een groot deel van de wereld gevangen zit en wordt gegijzeld door de corona-crisis.

Deze week werd duidelijk dat het leven van ons Nederlanders er anders uit gaat zien, de komende maanden en…misschien nog wel langer. We leven in een onzekere tijd waarin we sociale contacten moeten mijden. Ook zijn er families die elkaar niet mogen ontmoeten omdat één of meerdere leden in een verpleeghuis zit. Veel mensen voelen zich alleen…. ons DNA is onrustig en zoekt naar (bloed)verwanten… in een crisis of na een ramp zoeken we onze (nieuwe?) identiteit. Helaas kent een crisis of een ramp nooit alleen overlevenden; er zijn er altijd die achterblijven…na de hoos….

Anton van Dijken, 26 maart 2020.